مرتب سازی :
محصولی یافت نشد!
خرید رنگ زمانی به انتخاب درستی منجر میشود که قبل از توجه به فام، برند یا قیمت، مشخص کنید رنگ را برای چه سطحی و در چه شرایطی میخواهید. رنگ مناسب دیوار داخلی الزاماً برای نمای ساختمان، فلز، چوب یا کف مناسب نیست و حتی دو رنگ با ظاهر مشابه ممکن است از نظر پایه، قابلیت شستشو، مقاومت یا شرایط اجرا تفاوت زیادی داشته باشند.
برای انتخاب رنگ مناسب، بهتر است این مسیر را طی کنید: ابتدا نوع سطح و محل استفاده را مشخص کنید، سپس نوع رنگ، پایه آب یا حلال بودن، ویژگیهای موردنیاز و جلوه نهایی را بررسی کنید و در آخر بین محصولات مناسب از نظر برند، حجم، فام و قیمت مقایسه انجام دهید. برای بررسی و خرید انواع رنگ و محصولات موردنیاز پروژه، میتوانید محصولات موجود در سوداکالر را بررسی کنید.
به همین دلیل رنگها را میتوان از چند زاویه اصلی بررسی کرد: نوع رنگ، کاربرد، رنگبندی، جلوه نهایی، ویژگی و پایه رنگ. این دستهبندی کمک میکند بهجای مقایسه محصولاتی که کاربرد متفاوتی دارند، سریعتر به گروه مناسب پروژه خود برسید.
اگر برای رنگآمیزی ساختمان به دنبال محصول هستید، میتوانید ابتدا وارد دسته رنگ ساختمانی شوید؛ برای انتخابهای مشخصتر نیز دستههایی مانند رنگ اکریلیک، رنگ پلاستیک و رنگ روغنی مسیر دقیقتری برای مقایسه محصولات در اختیار شما قرار میدهند.

نوع رنگ یکی از مهمترین معیارهای انتخاب است، زیرا هر گروه برای سطح، شرایط اجرا و عملکرد مشخصی طراحی میشود. در بخش رنگ بر اساس نوع میتوانید گروههای مختلف را از هم جدا کنید و بهجای مقایسه همه محصولات با یکدیگر، فقط رنگهای مرتبط با پروژه خود را بررسی کنید.
رنگ ساختمانی، رنگ صنعتی، رنگ اپوکسی، اسپری رنگ، رنگ استخری و برخی پوششهای تخصصی نمونههایی از گروههایی هستند که میتوانند از نظر کاربرد و مشخصات فنی تفاوت قابلتوجهی داشته باشند.
رنگ ساختمان برای پوشش بخشهای مختلف ساختمان استفاده میشود و بسته به نوع محصول میتواند برای دیوار، سقف، در و پنجره یا برخی سطوح دیگر مناسب باشد.
رنگ روغنی، اکریلیک و پلاستیک از گروههای رایج این حوزه هستند، اما انتخاب بین آنها باید بر اساس نوع سطح، میزان تردد، نیاز به تمیزکاری، شرایط محیط و نتیجه نهایی مورد انتظار انجام شود.
رنگ روغنی ساختمان معمولاً در مدلهایی مانند مات، نیمهبراق و براق عرضه میشود و با توجه به نوع محصول میتواند برای دیوار، چوب یا فلز مورد استفاده قرار گیرد.
در انتخاب این رنگ فقط میزان براقیت مهم نیست. شرایط زیرکار، نوع سطح، زمان خشک شدن، قابلیت شستشو و حلال موردنیاز محصول نیز باید بررسی شود.
برای مقایسه مدلها، وزنها و کاربردهای این گروه بهتر است محصولات موجود در دسته رنگ روغنی را جداگانه بررسی کنید.
رنگ پلاستیک یکی از رنگهای پایه آب رایج در ساختمان است و معمولاً در گروههای نیمپلاستیک و تمامپلاستیک عرضه میشود. این رنگ را نباید با رنگ اکریلیک یکسان در نظر گرفت؛ هرچند هر دو میتوانند در گروه رنگهای پایه آب قرار بگیرند، ساختار و عملکرد آنها یکسان نیست.
رنگهای پلاستیک بهخصوص برای دیوار و سقف مورد استفاده قرار میگیرند. میزان مقاومت در برابر تمیزکاری و شستشو نیز در همه محصولات یکسان نیست و باید براساس مشخصات همان رنگ بررسی شود.
اگر قصد مقایسه محصولات این گروه را دارید، از دسته رنگ پلاستیک شروع کنید.
رنگ اکریلیک از دیگر گروههای پرکاربرد پایه آب است و بسته به نوع محصول میتواند برای بخشهای مختلف ساختمان یا کاربردهای دیگر استفاده شود.
بوی کمتر در بسیاری از محصولات پایه آب، خشک شدن نسبتاً سریع و تنوع کاربرد باعث شده رنگ اکریلیک در پروژههای مختلف مورد توجه قرار گیرد؛ بااینحال عبارت «اکریلیک» بهتنهایی برای انتخاب کافی نیست و باید کاربرد مشخص محصول نیز بررسی شود.
برای مشاهده مدلهای موجود میتوانید وارد دسته رنگ اکریلیک شوید.
در پروژههایی که سطح در معرض سایش، مواد شیمیایی، رطوبت، خوردگی یا شرایط کاری خاص قرار دارد، ممکن است رنگهای عمومی ساختمانی انتخاب مناسبی نباشند.
در چنین شرایطی باید سراغ گروههای تخصصی مانند رنگ صنعتی، اپوکسی یا سایر پوششهایی رفت که مشخصات فنی آنها با شرایط پروژه هماهنگ است. در این گروهها بررسی دیتای محصول و کاربرد توصیهشده اهمیت بیشتری دارد.

یکی از سادهترین روشها برای انتخاب محصول، شروع از محل مصرف است. در دسته رنگ بر اساس کاربرد میتوانید ابتدا مشخص کنید رنگ را برای دیوار، سقف، نما، در و پنجره یا سطح دیگری میخواهید.
این روش انتخاب باعث میشود گزینههای نامرتبط از ابتدا کنار گذاشته شوند.
برای انتخاب رنگ دیوار باید به نوع فضا، میزان تردد، وضعیت زیرکار، نیاز به تمیزکاری و ظاهر نهایی توجه کرد.
برای مثال نیاز یک اتاق کمتردد با راهرو، اتاق کودک یا فضای کاری یکسان نیست. به همین دلیل بهتر است پیش از انتخاب رنگ، شرایط واقعی دیوار و نوع استفاده از فضا مشخص شود.
در رنگآمیزی سقف معمولاً یکنواختی سطح و میزان بازتاب نور اهمیت زیادی دارد. رنگ سقف در زیبایی و جلوه منزل اهمیت بسزایی دارد. رنگهای مات در بسیاری از پروژهها برای سقف مورد توجه قرار میگیرند، زیرا بازتاب کمتری دارند و میتوانند ناهمواریهای جزئی سطح را کمتر نمایان کنند.
البته نوع زیرکار و مشخصات خود محصول همچنان اهمیت دارد و انتخاب صرفاً بر اساس مات یا براق بودن کافی نیست.
برای رنگ در و پنجره ابتدا باید جنس سطح مشخص شود. سطح چوبی و فلزی نیاز یکسانی به آمادهسازی و پوشش ندارند.
در سطوح فلزی ممکن است قبل از رنگ نهایی به آمادهسازی سطح و استفاده از ضدزنگ یا پرایمر مناسب نیاز باشد. میزان تماس، سایش و شرایط محیط نیز باید در انتخاب پوشش نهایی در نظر گرفته شود.
رنگ نمای ساختمان مستقیماً در معرض نور خورشید، باران، رطوبت و تغییرات دمایی قرار میگیرد؛ بنابراین باید محصولی انتخاب شود که برای محیط خارجی یا نما طراحی شده باشد.
صرف اکریلیک، روغنی یا پایه آب بودن یک رنگ برای مناسب دانستن آن برای نما کافی نیست. مقاومت در برابر شرایط جوی، UV، نوع زیرکار و روش آمادهسازی سطح نیز باید بررسی شود.

پس از مشخص شدن نوع و کاربرد رنگ، نوبت به انتخاب فام میرسد. در بخش رنگ بر اساس رنگبندی میتوان رنگهایی مانند سفید، مشکی، طوسی، کرم، بژ، آبی، سبز، زرد، قرمز، قهوهای و طلایی را بر اساس رنگ موردنظر بررسی کرد.
در انتخاب فام بهتر است فقط تصویر محصول روی نمایشگر ملاک نباشد. نور طبیعی و مصنوعی محیط، رنگ کف و وسایل ثابت، اندازه فضا و رنگ زیرکار میتوانند روی ظاهر نهایی تأثیر بگذارند.
قرمز، نارنجی و زرد در گروه فامهای گرم قرار میگیرند و معمولاً حضور بصری بیشتری در محیط ایجاد میکنند.
این رنگها میتوانند برای ایجاد نقطه تأکیدی یا ترکیب با رنگهای خنثی استفاده شوند، اما شدت و مقدار استفاده از آنها باید با اندازه و نور فضا هماهنگ باشد.
آبی، سبز و برخی طیفهای بنفش در گروه رنگهای سرد قرار میگیرند. نتیجه نهایی این رنگها به میزان روشنایی، اشباع و فامهای مجاور بستگی دارد.
به همین دلیل دو طیف متفاوت از یک رنگ مانند آبی میتوانند جلوه کاملاً متفاوتی در یک فضا ایجاد کنند.
سفید، طوسی، کرم، بژ و مشکی از فامهای خنثی پرکاربرد هستند و قابلیت ترکیب بالایی با رنگهای دیگر دارند.
این گروه برای سبکهای مختلف دکوراسیون استفاده میشود؛ بااینحال حتی انتخاب میان دو طیف کرم یا طوسی نیز بهتر است در نور واقعی محیط انجام شود.
رنگهای پاستلی معمولاً فامهای روشن و ملایم هستند و در ترکیب با رنگهای خنثی یا طیفهای تیرهتر قابل استفادهاند.
در پروژههایی که هماهنگی دقیق فام اهمیت دارد، بهتر است پیش از اجرای کامل، مقدار کمی از رنگ روی سطح تست شود.

جلوه نهایی مشخص میکند سطح رنگشده پس از خشک شدن چه مقدار نور منعکس کند و چه ظاهر بصری داشته باشد. در دسته رنگ بر اساس جلوه نهایی میتوانید محصولات مات، براق و جلوههای خاصتر را جداگانه بررسی کنید.
نکته مهم این است که جلوه ظاهری با تمام ویژگیهای فنی محصول برابر نیست. برای مثال براق بودن بهتنهایی نمیتواند معیار قطعی قابلیت شستشو یا دوام باشد.
رنگ مات بازتاب نور کمتری دارد و در بسیاری از سطوح میتواند ناهمواریهای جزئی را کمتر نمایان کند.
این جلوه برای بخشهایی مانند سقف و برخی دیوارها مورد استفاده قرار میگیرد، اما میزان مقاومت و قابلیت تمیز شدن باید براساس مشخصات همان محصول بررسی شود.
این گروه از نظر بازتاب نور بین سطح کاملاً مات و براق قرار میگیرد و برای کاربرانی مناسب است که ظاهر متعادلتری میخواهند.
نامگذاری مات، نیمهمات، ساتن یا نیمهبراق ممکن است بین محصولات متفاوت باشد؛ بنابراین مشخصات تولیدکننده نیز باید بررسی شود.
رنگ براق نور بیشتری منعکس میکند و سطح درخشانتری ایجاد میکند.
از طرف دیگر، افزایش بازتاب نور میتواند ناهمواری و نقص زیرکار را واضحتر نشان دهد؛ بنابراین کیفیت آمادهسازی سطح در نتیجه نهایی اهمیت زیادی دارد.
رنگ متالیک برای ایجاد جلوه فلزی و رنگ فلورسنت برای ایجاد فامهای بسیار برجسته استفاده میشود. این محصولات کاربرد و نتیجه متفاوتی دارند و عواملی مانند رنگ زمینه، سطح زیرکار و روش اجرا میتواند روی ظاهر نهایی آنها اثر بگذارد.
برای انتخاب دقیقتر بهتر است وارد دسته مربوط به همان جلوه نهایی رنگ شوید.

گاهی مهمترین معیار خرید، ظاهر رنگ نیست؛ بلکه عملکرد آن در شرایط مشخص است. در دسته رنگ بر اساس ویژگی میتوان محصولاتی را بررسی کرد که برای مقاومت در برابر عواملی مانند خوردگی، خش یا اشعه UV طراحی شدهاند.
قبل از انتخاب، باید مشخص شود دقیقاً چه عاملی میتواند به سطح آسیب برساند.
رنگها و پوششهای ضد خوردگی برای محافظت از سطوح، بهخصوص فلزات، در شرایطی استفاده میشوند که احتمال زنگزدگی یا خوردگی وجود دارد.
در بعضی پروژهها تنها رنگ نهایی کافی نیست و سیستم مناسب میتواند شامل آمادهسازی سطح، پرایمر یا ضدزنگ و سپس پوشش نهایی باشد.
رنگ ضد خش یا محصول مقاوم در برابر خراش برای سطوحی کاربرد دارد که در معرض تماس یا سایش قرار میگیرند.
میزان این مقاومت بین محصولات مختلف متفاوت است؛ بنابراین اگر مقاومت مکانیکی برای پروژه اهمیت زیادی دارد، مشخصات فنی همان محصول باید ملاک انتخاب باشد.
برای سطوحی که در معرض نور خورشید قرار دارند، مقاومت در برابر UV میتواند یکی از معیارهای انتخاب باشد.
این ویژگی بهخصوص در برخی کاربردهای بیرونی اهمیت پیدا میکند و بهتر است وجود آن براساس مشخصات محصول بررسی شود.
مقاومت در برابر رطوبت و قابلیت شستشو دو مفهوم یکسان نیستند.
یک رنگ قابل تمیز شدن الزاماً برای تماس مداوم با آب طراحی نشده و محصول مقاوم در برابر رطوبت نیز لزوماً برای هر شرایط مرطوبی مناسب نیست. در محیطهایی مانند آشپزخانه، حمام یا فضای خارجی باید نوع تماس با آب و شرایط سطح جداگانه بررسی شود.

پایه رنگ روی عواملی مانند نوع رقیقکننده، بو، تمیز کردن ابزار و بخشی از شرایط اجرا تأثیر میگذارد. در دسته رنگ بر اساس پایه میتوانید دو گروه اصلی رنگ پایه آب و رنگ پایه حلال را بررسی کنید.
هیچکدام از این دو گروه بهصورت مطلق بهتر نیستند؛ انتخاب باید براساس سطح، کاربرد و مشخصات محصول انجام شود.
در بسیاری از رنگهای پایه آب، آب برای رقیقسازی یا بهعنوان بخشی از فاز مایع سیستم استفاده میشود. رنگهای پلاستیک و بسیاری از رنگهای اکریلیک در این گروه قرار میگیرند.
بوی کمتر و تمیز شدن سادهتر ابزار از ویژگیهای رایج بسیاری از محصولات پایه آب هستند، اما زمان خشک شدن، مقاومت و قابلیت شستشو باید برای هر محصول جداگانه بررسی شود.

در رنگهای پایه حلال برای رقیق کردن یا اجرای محصول از حلال متناسب با همان فرمولاسیون استفاده میشود.
رنگهای آلکیدی و برخی محصولات صنعتی در این گروه قرار میگیرند. نوع حلال در تمام این محصولات یکسان نیست و بهتر است همیشه از حلال توصیهشده برای همان رنگ استفاده شود.
| معیار | رنگ پایه آب | رنگ پایه حلال |
|---|---|---|
| رقیقکننده | آب یا طبق دستور محصول | حلال متناسب با محصول |
| بو | معمولاً کمتر | معمولاً بیشتر |
| تمیز کردن ابزار | اغلب با آب | با حلال مناسب |
| زمان خشک شدن | در بسیاری از محصولات سریعتر | وابسته به نوع محصول |
| کاربرد | ساختمانی و کاربردهای مختلف | ساختمانی، صنعتی و تخصصی |
این مقایسه عمومی است و برای خرید نهایی، مشخصات همان محصول باید در اولویت قرار گیرد.

انتخاب رنگ فقط انتخاب بین چند فام یا برند نیست. سطح، محیط، زیرسازی، مقدار مصرف و نتیجه نهایی همگی در تصمیمگیری اهمیت دارند.
اگر بین چند محصول مردد هستید، بهتر است قبل از مقایسه قیمت، مطمئن شوید همه گزینهها برای کاربرد شما مناسب هستند.
اولین سؤال این است که رنگ قرار است روی چه سطحی اجرا شود: گچ، سیمان، فلز، چوب، بتن یا سطح رنگشده قبلی؟
نوع سطح روی آمادهسازی، پرایمر، میزان جذب رنگ و نوع پوشش مناسب تأثیر میگذارد.
رنگی که در فضای داخلی استفاده میشود الزاماً برای محیط خارجی مناسب نیست.
نما و سطوح بیرونی در معرض آفتاب، باران و تغییرات دمایی هستند و باید محصول متناسب با این شرایط انتخاب شود.
قبل از خرید مشخص کنید ظاهر مات، براق یا جلوه خاص میخواهید و سطح تا چه حد باید قابل تمیز کردن یا مقاوم باشد.
این کار کمک میکند گزینههای نامرتبط زودتر حذف شوند.

یک محصول ثابت را نمیتوان بهعنوان بهترین رنگ برای همه کاربردها معرفی کرد.
بهترین رنگ، محصولی است که مشخصات آن با سطح، محیط و نتیجه مورد انتظار شما هماهنگ باشد.
برای مثال انتخاب مناسب برای سقف یک اتاق ممکن است با انتخاب مناسب برای در فلزی، نمای ساختمان یا یک محیط صنعتی کاملاً متفاوت باشد.
بنابراین قبل از اینکه بین برندها مقایسه کنید، ابتدا نوع مناسب رنگ را مشخص کنید.
قیمت رنگ به نوع محصول، برند، وزن یا حجم بستهبندی، فام، فرمولاسیون و ویژگیهای آن بستگی دارد.
به همین دلیل مقایسه قیمت زمانی معنیدار است که محصولات همگروه را با هم مقایسه کنید. مقایسه قیمت یک رنگ پلاستیک ساختمانی با رنگ اپوکسی یا یک رنگ صنعتی تخصصی، معیار مناسبی برای تشخیص اقتصادی بودن محصول نیست.
رنگها بسته به نوع محصول در وزنها و حجمهای متفاوت عرضه میشوند.
هنگام مقایسه قیمت فقط مبلغ نهایی بسته را نبینید؛ مقدار رنگ، پوشش تقریبی و تعداد لایههای موردنیاز میتواند هزینه واقعی پروژه را تغییر دهد.
دو محصول با وزن مشابه الزاماً مقدار سطح یکسانی را پوشش نمیدهند.
میزان پوشش درجشده توسط تولیدکننده، جذب سطح، زیرسازی و تعداد لایهها در مقدار مصرف مؤثر هستند.
برند، کیفیت مواد اولیه و ویژگیهای محصول نیز میتوانند روی قیمت اثر بگذارند.
بهتر است ابتدا محصولات مناسب پروژه را مشخص کنید و سپس قیمت آنها را در یک گروه مشابه مقایسه کنید.

عبارت «رنگ مقاوم» بهتنهایی اطلاعات کاملی نمیدهد، زیرا نوع مقاومت اهمیت دارد.
یک رنگ ممکن است در برابر رطوبت عملکرد مناسبی داشته باشد اما برای سایش شدید طراحی نشده باشد؛ محصول دیگری ممکن است مقاومت ضد خوردگی داشته باشد اما کاربرد ساختمانی معمولی نداشته باشد.
بنابراین هنگام مقایسه مقاومت رنگ مشخص کنید منظور شما مقاومت در برابر رطوبت، شستشو، UV، خش، خوردگی یا عامل دیگری است.
پرایمر یک پوشش آمادهسازی است که در بعضی سیستمهای رنگآمیزی قبل از پوشش نهایی استفاده میشود.
کاربرد آن میتواند با توجه به سطح شامل آمادهسازی زیرکار، بهبود چسبندگی یا ایجاد شرایط مناسب برای لایه بعدی باشد.
همه سطوح به یک نوع پرایمر نیاز ندارند؛ بنابراین پیش از خرید بهتر است جنس سطح و سیستم رنگ مورد استفاده مشخص شود. برای مشاهده محصولات این گروه میتوانید دسته پرایمر را بررسی کنید.
مادر رنگ برای ایجاد یا تنظیم فام در رنگهای سازگار استفاده میشود.
نکته مهم این است که هر مادر رنگی برای ترکیب با هر نوع رنگی مناسب نیست و سازگاری پایه دو محصول باید بررسی شود.
هنگام ساخت فام بهتر است مادر رنگ بهتدریج اضافه شود و قبل از اجرای کامل، مقدار کمی از ترکیب تست شود. مدلهای مختلف را میتوانید در دسته مادر رنگ بررسی کنید.

افزودنیهای رنگ مجموعهای از محصولات تخصصی هستند که بسته به نوعشان برای تنظیم یا تغییر بعضی ویژگیهای سیستم رنگ استفاده میشوند.
تینر، حلال، رزین، روغن جلا و سایر محصولات این گروه کاربرد یکسانی ندارند و انتخاب آنها باید براساس نوع رنگ انجام شود.
اضافه کردن ماده نامناسب یا استفاده بیش از مقدار توصیهشده میتواند عملکرد رنگ را تغییر دهد؛ بنابراین قبل از استفاده باید سازگاری محصول بررسی شود.
برای پروژههای بزرگ، فروشگاهها، پیمانکاران یا مصرفکنندگان حرفهای که به تعداد یا حجم بیشتری از محصولات نیاز دارند، شرایط خرید با سفارشهای معمولی یکسان نیست.
در فروش عمده رنگ معمولاً نوع محصول، برند، تعداد یا حجم سفارش و شرایط پروژه اهمیت بیشتری دارد.
اگر برای پروژه یا فروشگاه خود به حجم بیشتری از رنگ و محصولات مرتبط نیاز دارید، بهتر است شرایط فروش عمده رنگ را جداگانه بررسی کنید.
در خرید رنگ، تنوع محصول زمانی مفید است که بتوانید گزینهها را براساس کاربرد واقعی مقایسه کنید.
ساختار دستهبندی سوداکالر به شما امکان میدهد رنگها را بر اساس نوع، کاربرد، پایه، ویژگی، جلوه نهایی و فام بررسی کنید و سپس به صفحه تخصصی محصول موردنظر برسید.
همچنین گروههایی مانند رنگ ساختمانی، رنگ صنعتی، اسپری رنگ، پرایمر، مادر رنگ و محصولات مرتبط در دستههای جداگانه قابل بررسی هستند تا انتخاب بین محصولات نامرتبط انجام نشود.

اول مشخص کنید دیوار در چه فضایی قرار دارد و چقدر در معرض کثیفی و تمیزکاری است. بعد بین گزینههایی مثل رنگ اکریلیک، پلاستیک یا روغنی مقایسه کنید. وضعیت زیرکار و ظاهر نهایی موردنظر هم در انتخاب مهم است.
هیچکدام برای همه پروژهها بهتر نیستند. رنگهای پایه آب در بسیاری از موارد بوی کمتر و تمیزکاری سادهتری دارند، درحالیکه بعضی رنگهای حلالی برای سطوح و کاربردهای دیگری طراحی شدهاند. انتخاب باید براساس سطح و پروژه انجام شود.
میزان مقاومت رنگهای پلاستیک در برابر شستشو یکسان نیست. برای همین بهتر است بهجای تعمیم دادن به کل این گروه، مشخصات همان محصول و میزان مقاومت اعلامشده برای آن را بررسی کنید.
هر دو گروه میتوانند در رنگآمیزی ساختمان کاربرد داشته باشند، اما انتخاب مناسب به سطح، بودجه، نتیجه موردنظر و مشخصات محصول بستگی دارد. برای سقف معمولاً جلوه مات هم مورد توجه قرار میگیرد.
اگر محصول اکریلیک برای نمای ساختمان و شرایط خارجی تولید شده باشد، میتواند برای این کاربرد مناسب باشد. هر رنگ اکریلیکی الزاماً رنگ نما نیست؛ مشخصات محصول و مقاومت آن در برابر شرایط جوی باید بررسی شود.
اول وضعیت سطح فلز و زنگزدگی آن را بررسی کنید. بسته به شرایط، ممکن است به آمادهسازی سطح، ضدزنگ یا پرایمر و سپس رنگ نهایی مناسب نیاز داشته باشید.
این موضوع به کاربرد و ظاهر موردنظر بستگی دارد. رنگ مات بازتاب نور کمتری دارد و معمولاً ناهمواریهای جزئی را کمتر نشان میدهد؛ رنگ براق درخشندگی بیشتری دارد و میتواند ایرادات زیرکار را واضحتر نشان دهد.
ابتدا مساحت سطح را محاسبه کنید و آن را با میزان پوشش اعلامشده برای محصول مقایسه کنید. تعداد لایهها، جذب سطح و پرت اجرا نیز روی مقدار مصرف واقعی تأثیر میگذارند.
نه برای همه پروژهها. نیاز به پرایمر به جنس سطح، وضعیت زیرکار و سیستم رنگ انتخابی بستگی دارد. بعضی سطوح به آمادهسازی یا پرایمر مشخصی نیاز دارند و بعضی پروژهها شرایط متفاوتی دارند.
اول نوع رنگ مناسب پروژه را مشخص کنید، بعد برندهای موجود در همان گروه را مقایسه کنید. برند خوب نمیتواند انتخاب اشتباه نوع محصول برای سطح را جبران کند.
خیر. مادر رنگ باید با پایه و ساختار رنگ اصلی سازگار باشد. قبل از ترکیب بهتر است مشخصات هر دو محصول بررسی شود و ابتدا مقدار کمی از ترکیب تست شود.
چون وزن بستهبندی تنها عامل قیمت نیست. نوع رنگ، برند، فرمولاسیون، فام، ویژگیهای فنی و حتی میزان پوشش میتوانند باعث تفاوت قیمت شوند.
اول مشخص کنید سطح فقط در معرض رطوبت هواست یا تماس مستقیم با آب دارد. سپس محصولی را انتخاب کنید که برای همان شرایط معرفی شده باشد. عبارت «قابل شستشو» بهتنهایی به معنی مناسب بودن برای تماس مداوم با آب نیست.
بهترتیب نوع سطح، محل استفاده، شرایط محیطی، پایه رنگ، ویژگی موردنیاز و جلوه نهایی را مشخص کنید. بعد از محدود شدن گزینهها، برند، حجم و قیمت را مقایسه کنید.